Zwart water

In oktober verschijnt mijn derde Italië-thiller. De titel: Zwart water. Meer informatie vindt u bij 'boeken'.

Sprankelend als prosecco, strak als een vioolsnaar

Een vijfsterrenrecensie op crimezone voor Schijngestalten...

Sprankelend als prosecco, strak als een vioolsnaar

Dat Corine Hartman een voorliefde heeft voor Toscane moge geen nieuws zijn voor haar fans. Met In vreemde handen begon voor haar een nieuwe literaire fase in het idyllische Toscane. De streek waar voor ze een sterke voorliefde heeft en al menige vakantie heeft doorgebracht. Na het succes met Eva van Dongen en Nelleke de Winter geeft Hartman nu voorkeur aan op zich zelfstaande personages. Die krijgen alle kans om te schitteren in dit nieuwe verhaal dat, naast spanning, ook enkele maatschappelijke problemen behandelt. Een verhaal met de mysterieuze titel: Schijngestalten.

Het lijkt een modelgezin, de familie den Hartogh. Dochters Anne en Stefanie vertrekken naar Florence om daar de 65e verjaardag van hun vader, de arts Cees den Hartogh, te vieren. Hij is al jarenlang bezig een medicijn te vinden tegen de slopende ziekte multiple sclerose. Hun moeder, Céline kreeg deze moordenaar in haar lichaam toen ze in verwachting was van Anne. Als Anne in het kasteel van de Italiaanse Minister van Gezondheid en sponsor van het onderzoek, Doctor Umberto Tarantini, een beetje ronddoolt, ontdekt ze op een kamer een zieke bewoonster en een dood lichaam. Maar voordat ze iets kan doen krijgt ze een tik op haar achterhoofd en raakt ze buiten bewustzijn. Haar verhaal wordt door haar omgeving als onwaarheid bestempeld, iets wat Anne nog strijdvaardiger maakt haar gelijk te bewijzen.
Gewapend met een karakter dat uitblinkt in doortastendheid, koppigheid en vasthoudendheid is haar missie om openheid en duidelijkheid te brengen in deze geheimzinnige situatie. Een missie die niet door iedereen in dank wordt afgenomen.

Corine Hartman heeft met Schijngestalten een boek geschreven, dat veel potentie heeft om een Nederlandstalige bestseller te worden. De speurtocht naar het kwaad combineert ze feilloos met actuele maatschappelijke problemen. Die combinatie geeft het verhaal meerwaarde en het creëert extra emotionele lading. Hiermee schept ze mogelijkheden om, in het verlengde van de verhaallijn, de personages verder uit te diepen. Egoïsme en idealisme blijken eigenschappen die niet altijd zonder gevaar voor de omgeving zijn. Daarnaast roept het veel emotie op zoals Hartman in verschillende passages, op uitgekiende plaatsen in het verhaal, vanuit een ander perspectief een verborgen verhaallijn heeft verweven. Ook de spanning wordt door de auteur op de juiste wijze gedoseerd. Langzaam naar een plot toewerkend, lijken probleem en spanning voor de lezer alleen maar te groeien waardoor een oplossing verder weg drijft. Dit traject leidt uiteindelijk naar een climax waarin voor de amateuristische speurder Anne geen berg te hoog lijkt om te beklimmen.

Schijngestalten is een ijzersterk verhaal met enkele beladen maatschappelijke problemen en personages die hun eigen dagelijkse beslommeringen maar nauwelijks aan kunnen. Hartman vertelt het verhaal op een weergaloze wijze, doordrenkt met vakkennis en gevoel voor emotie. Een moeilijk te evenaren prestatie!

Artikel op vrouwenthrillers.nl

Op de boekenwebsite vrouwenthrillers.nl staat een artikel over mijn boeken. Een stukje eruit, over Schijngestalten:

"[...] En of dit niet genoeg is ligt sinds eind mei Schijngestalten in de winkels. Na het vorig jaar verschenen In vreemde handen waarin Corine zich ontdeed van haar trouwe metgezel de Winter, bewees ze met haar nieuwste boek definitief dat ze verder is gegroeid en wederom het juiste pad heeft gekozen. Schijngestalten staat bol van spanningen, in zijn vele vormen, binnen een gezin en is wat milder in zijn gruweldaden dan de voorganger. Toch bevat Corine's nieuwste hoogstandje precies datgene wat we van haar verwachten. En ze heeft het wederom waargemaakt. Een zeldzaamheid, een auteur die zichzelf steeds weer weet te verbeteren en ons weet te verbazen. [...] (Diana)

Kijk voor het volledige artikel op www.vrouwenthrillers.nl

Eerste recensie Schijngestalten

In het Eindhovens Dagblad stond vorige week de eerste recensie van Schijngestalten. Door Mieske van Eck (GPD). Klik op het plaatje voor een grotere afbeelding.

Recensie In vreemde handen - VN Thrillergids 2010

Corine Hartman – In vreemde handen (2009) ***

Hartman heeft De Winter aan de kant gezet. Letterlijk, want niet alleen is haar speurder Nelleke de Winter van het toneel verdwenen, ook heeft de Hollandse winter plaatsgemaakt voor Toscane.

Een Nederlands echtpaar gooit het roer om en koopt een hotelletje in Toscane. Het internetadres van het echt bestaande hotel staat op de boekenlegger. Daar wil iedereen zijn droom wel waarmaken. De droom verandert uiteraard in een nachtmerrie, anders zou het geen thriller zijn. Dit klinkt allemaal uiterst clichématig, maar de lezer wordt aangenaam verrast. Het aardige van het boek is dat het enerzijds een feelgoodroman is en anderzijds vol bijna on-Hollandse gruwel zit. Dat ligt niet aan de Toscaanse locatie, maar aan de aardige wijze waarop de schrijfster beide zaken weet te combineren.

Hartman wordt steeds beter, schreven we al bij haar vorige boeken, en dat is nog steeds zo. We kijken met belangstelling uit naar haar volgende boek om te zien of er een vierde ster te verdienen valt. (BvIJ, VN Thrillergids juni 2010)

Interactieve lezing

Samen met collegaschrijfster Nicolet Steemers verzorg ik een interactieve lezing. Die bestaat onder meer uit het voorlezen van een kort misdaadverhaal, dat we samen schreven. Daarbij mag ú als heuse speurder uitvinden wie de dader is!

Wilt u meer weten of een voorstelling bijwonen? Enthousiasmeer dan uw bibliotheek of boekhandel!

Een tipje van de sluier

Dit is een stukje uit het verhaal, dat gaat over de moord op succesvol zakenman Lucas van Zanten. Een inspecteur verhoort Van Zantens echtgenote, en haar verklaring begint als volgt:

"Het hoort bij uw standaardvragen, alleen bedoeld om mij uit te sluiten van uw lijstje? Wat een flauwekul. U acht mij in staat om mijn man te vermoorden, dat is de onderliggende gedachte en de enige manier om die uit uw hoofd te bannen is een sluitend alibi… Hè, bah, nu zit ik hier toch te huilen. Dat wilde ik nou juist helemaal niet. Als u het graag wilt weten - ik begrijp het wel, u doet natuurlijk ook uw werk - ik was aan het winkelen. Woman Today, My Lady, u kent de zaken wel in ons winkelcentrum, neem ik aan. Of het personeel zo oplettend is geweest dat ze zich mijn bezoek zullen herinneren, dat betwijfel ik, het niveau van het winkelpersoneel lijkt met de jaren net zo hard achteruit te hollen als de kwaliteit van de kleding. Made in China, kinderarbeid, vindt u ook niet? O wacht, ik heb een jasje gekocht, daar heb ik het bonnetje natuurlijk van bewaard. Soms zie je thuis pas die losse naad of een andere onvolkomenheid, waarvoor je dan weer terug moet. Kostte maar liefst 459 euro in de opruiming, ik zweer het u. Hier is het bonnetje, ziet u wel? Tussendoor kan ik het bibliotheekgebouw ingeslopen zijn, jawel. Waar een wil is… maar, wat ik eigenlijk daarnet wilde vertellen: ik heb, of had, geen enkele, werkelijk geen enkele reden om mijn man… Eh, een momentje hoor, het wordt me allemaal even teveel. God allemachtig. Lucas. Dood..."

De laatste dag

Het korte verhaal De laatste dag verschijnt begin juni. De flaptekst:
"Op kerstavond voltrekt zich in een rustig gelegen dorp een afschuwelijk drama. Maanden later kijken de inwoners terug op de gebeurtenis, die de gemoederen nog altijd bezighoudt. Wat is er precies gebeurd, en waarom?"
Dit verhaal komt, samen met een kort verhaal van Loes den Hollander, in één boekje, en deze bundel komt bij alle Kruidvat-filialen te liggen. De exacte verschijningsdatum volgt.

Te gast bij 'De Achterhoekse Hart Show'

Donderdagavond 1 april (geen grapje) ben ik van 19.00 tot 21.00 uur te gast in het live radioprogramma 'De Achterhoekse Hart Show'. Het programma wordt uitgezonden op Optimaal FM 94.7. Je kunt de uitzending ook gratis bijwonen, kijk hiervoor op de website www.achterhoeksehartshow.nl.

Schijngestalten

De cover en flaptekst van mijn nieuwe thriller Schijngestalten staan inmiddels op deze site. Kijk daarvoor in het menu bij 'boeken'.

Een update...

U denkt misschien dat ik een winterslaap aan het houden ben... en dat is ook zo.

Geintje. Nee hoor, ik ben gewoon lekker aan het werk. De resultaten daarvan laten nog even op zich wachten, maar niet ál te lang meer. Tot mei, om precies te zijn, want dan staat in ieder geval het volgende te gebeuren:

... mijn nieuwe thriller 'Schijngestalten' komt uit (flaptekst en cover volgen binnenkort);
... er komt een minithriller in feuilletonvorm van me in de Margriet, getiteld 'Blauw licht'. In vijf afleveringen, startend in mei en doorlopend in juni (maand van het spannende boek) vijf weken achter elkaar, wordt het verhaal gepubliceerd in dit populaire damesweekblad;
... er komt nog een minithriller van me uit, getiteld 'De laatste dag'. Dit verhaal wordt samen met een kort verhaal van mijn collega Loes den Hollander in één boek uitgegeven, en dat komt in alle vestigingen van Het Kruidvat te liggen;
... en tot slot komt de De Winter-trilogie Schone kunsten, Tweede Adem en Open einde in pocketvorm uit. Daarvoor herschrijf ik ze bovendien tot compactere versies in vergelijking met de oorspronkelijke verhalen.

Hartelijke groet en tot gauw, Corine

Meer lezersreacties...

Meer lezersreacties die binnenkwamen bij mijn uitgever...

-- Dit verhaal blijft boeien tot het einde. Er was een gedeelte, waar ik dacht, nu lees ik niet verder, maar de nieuwsgierigheid was sterker. Een boek om in één keer uit te lezen. (Geertje)

-- Het heeft me echt tot het einde toe geboeid. Een spannend boek. Zal in de toekomst zeker van haar nog wel eens een boek kopen. (A. Nagelkerke)

-- Ik heb het boek "In vreemde handen" van Corine Hartman gelezen. In het begin was het wat verwarrend maar uiteindelijk kon ik het maar moeilijk wegleggen. Een goed geschreven boek anders dan haar andere boeken. Diana de hoofd persoon heeft een geheim die ze meedraagt naar Toscane. Uit eindelijk geeft ze af en toe een tip die het lezen nog spannender maakt. Waardoor je er echt naar snakt om het boek zo snel mogelijk uit te lezen. Inmiddels is mijn man het boek aan het lezen. Ik hoop dat hij het net zo mooi vind. Echt klasse. (Sonja Bakker)

-- Echt een prachtig boek. Het houd je vanaf de eerste bladzijde bezig. Alles word heel herkenbaar beschreven. Net als je denkt te weten hoe het in elkaar steekt is er een verrassende wending die je blijft intrigeren. (Carna Uyl)

-- In vreemde handen hebben wij met veel plezier gelezen. De spanning in het heden op de agrotourismo in Toscane is voelbaar en de link met de moorden in de omgeving herkenbaar. De link met de eerdere ervaringen uit het verleden en [...] is een thema op zich! Dit had o.i. verder uitgewerkt kunnen worden in een apart boek. (Fam. Statema)

-- Ik vond het een bijzonder spannend boek met een bijzonder thema. Ik heb er van genoten. Alleen het einde vond ik erg snel gaan, maar verder was het goed geschreven. (Cobi Breekveldt)

-- Moest in het begin wel even wennen aan de opbouw van het boek, nl de drie verhaallijnen. Ik vond het echt een geweldig boek. De spanning wordt in het boek steeds verder opgebouwd. Ik vergat af en toe zelfs om door te ademen. Je blijft doorlezen, omdat je dolgraag wil weten hoe het afloopt. Ben een bezige bij, dus kon het boek helaas niet in één keer uitlezen. Ik heb het boek met heel veel plezier gelezen. Dit is de eerste keer dat ik een boek van Corine Hartman heb gelezen, ik was enorm verrast. Ik zal zeker nog meer boeken van haar gaan lezen en zal dit boek zeker bij anderen aanprijzen. (Mirjam Former)

-- Hoewel ik eigenlijk nooit thrillers kocht heb ik dit boek toch met genoegen gelezen. Niet gewend aan dit genre werd ik dus prompt op het verkeerde been gezet. Ben er nogmaals doorheen gegaan om te kijken waar dit nou aan lag. Echt aan mij dus. Eerlijk gezegd kan ik me eigenlijk niet goed voorstellen hoe iemand met zulke gruwelijkheden in haar hoofd rondloopt om dat dan weer in een boek te verwerken. [...] (L. van Heemskerk)

-- Ik vond het een goed spannend leesbaar boek en het heeft mij aangenaam verrast. Door dit boek is de zondagmiddag nog nooit zo snel voorbij gegaan. (Hans de Kruif, Inkoper Bruna BV)

Groetjes, Corine

Il Sogno, de droom die nachtmerrie werd

Van Cees van Rhienen (crimezone), 22-10-2009

Recensie In vreemde handen van Corine Hartman

Il Sogno, de droom die nachtmerrie werd

[...] Corine Hartman zet met In vreemde handen een werkelijk formidabele thriller in de markt. In een aangrijpend verteld verhaal weet ze de koppeling tussen verleden en toekomst en het spanningveld tussen beide tijdperken, in een homogeen geheel weer te geven.
Ze maakt geen gebruik van echte flash backs, maar meer van op verklaringen lijkende overpeinzingen die een transparant beeld geven van de worsteling met het verleden van Diana.
De steeds toenemende spanning doet de lezer onontkoombaar aan zijn of haar stoel kleven want stoppen met lezen is uitgesloten.
Hierbij vergeet Corine Hartman zeker de Italiaanse cultuur niet. Ze besteedt ruim aandacht aan het op beeldende wijze verwoorden van de omgeving van Toscane en maakt op die manier duidelijk waarom deze streek de favoriete plek is van talloze mensen.
Afstevenend op een werkelijk bizarre plot wordt op alle openstaande vragen een antwoord gegeven, maar of deze ook de gewenste antwoorden voor de lezer zijn, blijkt nog te bezien.
Corine Hartman bevestigt met In vreemde handen de hoge waarderingen die zij voor haar eerdere boeken heeft gekregen en maakt alle beloften meer dan waar. Met dit boek bewijst zij dat zij een gouden toekomst in het verschiet heeft. Corine, bravissimo!!

http://www.crimezone.nl/menu-7/1-P7-F275979/2-P7/3-P7/4-P7/5-P7/6-P275979/6u-P275979/

Recensie In vreemde handen

Na de vele, overwegend zeer positieve reacties van lezers, is nu de eerste echte recensie binnen van In vreemde handen. Van Gijs Korevaar, thrillerrecensent (AD).

De verrassende nieuwe weg van Hartman

Gijs Korevaar

Na drie boeken over inspecteur Nelleke de Winter is schrijfster Corine Hartman een verrassende nieuwe weg ingeslagen. Haar nieuwe boek ‘In vreemde handen’ is een soort combinatie van het tv-programma “Het roer om” en het verhaal van een seriemoordenaar die stilletjes steeds dichterbij komt. Het resultaat is een nagelbijtend spannend boek.

[...]

De spanning in het boek wordt goed opgevoerd door opgezette tijden in een soort dagboek de moordenaar aan het woord te laten. De lezer kent zijn plannen en voorziet het noodlot dat Diana, Robbert en Lieke te wachten staat. Het duistere verleden van Diana wordt eveneens in aparte hoofdstukken langzaam uit de doeken gedaan.

Corine Hartman heeft met ‘In vreemde handen’ een nieuwe start gemaakt in haar schrijversloopbaan. Nu eens niet een getormenteerde inspecteur van politie, maar de jacht op een seriemoordenaar. Door de opbouw van het boek – de drie verhaallijnen lopen vloeiend in elkaar over – slaagt de schrijfster er in de lezer op het puntje van stoel te houden. Toch laat zij de bloederige details, waar Amerikaanse schrijvers in hun boeken over seriemoordenaars dol op zijn, achterwege. Slechts in grote lijnen beschrijft zij de afschuwelijke lijdensweg van de slachtoffers van de maniak. Het maakt ‘In vreemde handen’ tot een bijzonder boek.

Interview op Lezerijke

Op de boekensite Lezerijke staat het resultaat van een interview, mét een recensie van In vreemde handen. De link: http://lezerijke.blogspot.com/search/label/Corine%20Hartman

Meer reacties op In vreemde handen

Reacties op In vreemde handen

Waar kunt u mij treffen?

7 september: Manuscripta in Amsterdam

24 oktober 14.00 uur: signeren bij boekhandel Raadgeep & Berrevoets, Doetinchem

13 november (avond): bibliotheek Lichtenvoorde

24 november (avond): bibliotheek Zwolle (voorstelling samen met Nicolet Steemers) -> afgelast!!

Manuscripta Amsterdam

Op maandag 7 september kan de boekhandel alvast gratis kennismaken met mijn nieuwe thriller: In vreemde handen. Ik kom de leesexemplaren zelf uitdelen op de Manuscripta in Amsterdam!

Mag ik me even voorstellen?

"Omdat ik op de website van mijn baasje sta, leek het mij wel een cool idee om me hier eens even voor te stellen. Mijn officiële naam is Detchema Daya von Jilong, mijn vader heet Khang-Mar von Jilong. Een trotse, zwarte Tibetaan die zich niets laat aanleunen, een voorbeeld voor mij, als pup. Helaas heb ik mijn familie nooit meer gezien nadat ik werd opgehaald uit mijn warme nest in het Friese Kollumerzwaag. Helemaal naar de Achterhoek… de hele rit heb ik me verstopt in de warme nek van mijn baasje. Mijn zenuwen bleken overbodig, want het voelde erg prettig en vertrouwd, en dat heb ik flink laten merken door haar met likjes te belonen. Ik vond het super gaaf dat ik ineens alle aandacht kreeg, terwijl ik die eerst met zeven broertjes en zusjes moest delen. Inmiddels ben ik drieëneenhalf jaar, en ik lig graag boven op een hoge zandbult om te kijken welke maatjes uit de buurt langswandelen.

Van oorsprong kom ik uit Tibet, en daar hebben we ons al veel te lang laten onderdrukken, dus ik pleit bij al mijn Tibetaanse Terriër-maatjes voor openheid en directheid: ik laat me de kaas niet van het brood vreten. Liever gezegd, ik laat me mijn struisvogelvleessnack niet uit de bak gappen!

Hier in de buurt woont een hond van een of ander vaag Chinees ras. Geen lang haar, veel te veel vel over, en scheve ogen, dat wil je niet weten! Als ik die tegenkom, dan laat ik ‘m duidelijk weten hoe de verhouding liggen. ’t Is trouwens volgens mij geen echte chinees, want hij maakt helemaal geen geluid.

Misschien heeft ‘ie dat op cursus geleerd, ik weet het niet. Ik ben nooit naar zo’n puppycursus geweest, ik heb mijn baasjes gewoon thuis geleerd hoe ze met mij om moeten gaan.

Maar goed.

Ik heb een hekel aan angsthazen en honden die meteen gaan liggen als ze me tegenkomen. Zoals mijn overbuurhond, labrador Willem. Die is enorm onderdanig, omdat hij op veel te jonge leeftijd zijn mannelijkheid heeft verloren, heeft hij me verteld. Daar schaamt hij zich voor. En terecht.

Ik ben een dame, en eerst en vooral een Tibetaan, en daar ben ik trots op, net als mijn pa. Ik probeer ook altijd fier te lopen, een beetje parmantig met mijn neus in de lucht, en dat dwingt automatisch respect af, ook al ben ik niet zo groot.

Tot een volgende keer!”

Een poot van Daya

Lezing in Lichtenvoorde

Op 19 juni, vanaf 19.00 uur, ben ik samen met collegaschrijfster Nicolet Steemers te gast in de bibliotheek in Lichtenvoorde. We worden geïnterviewd en gaan samen in gesprek over misdaadliteratuur en onze eigen boeken. En... alvast een voorproefje van mijn nieuwe thriller 'In Vreemde Handen', die in oktober uitkomt!

Drie sterren voor Open Einde in VN Thrillergids

 Een lezer vroeg me of Open Einde staat vermeld in de nieuwe VN Detective en thrillergids. Die is net uit, en, ja dus. Open Einde krijgt er drie sterren en dat staat voor "goed", wat al heel wat is in deze gids, waarin de waardering met sterren op een schaal van 0 tot 5 zijn ingedeeld. Vier sterren worden niet vaak uitgedeeld, vijf sterren zijn zeldzaam, de thrillergids (waaruit veel consumenten hun boeken voor de vakantie kiezen) staat bekend om zijn kritische pen. Waar niets mee mis is.
Om een voorbeeld te geven: drie van de vijf genomineerden van de Gouden Strop krijgen slechts 1 of 2 sterren, alleen Marion Pauw scoort met Daglicht drie sterren, en degene die de hoogste score haalt met maar liefst 5 sterren is Bavo Dhooge met Stiletto Libretto.
Hiermee komt Open Einde dus als goed uit de bus. Voor mij een mooie motivatie om te proberen met mijn nieuwe thriller nóg weer een sterretje erbij te scoren...

Recensie Open Einde op crimezone.nl

"...Open Einde bezit alle aspecten die een goede misdaadthriller moet hebben. Het is met vaart geschreven, vol spanning, heeft goede plotwendingen en het is vooral realistisch. Corine Hartman schrijft vanuit de Achterhoek. Daardoor heeft het boek een dorps karakter. De gereserveerde houding en de vreemde kijk op nieuwkomers in Bredevoort beschrijft ze tot in detail. Als lezer bevind je je in die achterhoek. Het leeft.

Open Einde heeft een goede portie politiewerk en een flinke dosis persoonlijk drama. Door de sterke verhaallijn, de goed uitgediepte personages en de interessante plotwendingen is het boek een absolute aanrader. Niets is wat het lijkt, en dat maakt Open Einde meer dan een waardige afsluiter van de serie ‘de Winter’."  Door Crimezone|Linda Samplonius, op 26 mei 2009.

De complete tekst: ^{http://www.crimezone.nl/menu-7/1-P7-F274332/2-P7/3-P7/4-P7/5-P7/6-P274332/6u-P274332/}

Recensie Open einde op dizzie.nl

Lezing bij Bücher Mammut in Bredevoort

Op zondag 17 mei a.s. ben ik te gast bij Bücher Mammut, Landstraat 15 in Bredevoort, van 16.00 tot ca. 18.00 uur. Met een lezing, interview en een muzikaal intermezzo wordt het een gezellige, informele middag, waarbij er uiteraard ook gelegenheid is om mijn boeken te kopen en te laten signeren. Meer informatie: Bücher Mammut, tel. 0543-451752.

Recensies Open Einde

Op www.vrouwenthrillers.nl: "Open einde heb ik in één adem uitgelezen, want stoppen was niet meer mogelijk. Het is een fantastisch boek en ontzettend knap geschreven."

Op de KRO Detectivesite: http://detectives.kro.nl/boek.aspx?id=202765: "Open Einde is een adembenemende misdaadroman, een “pageturner” van de bovenste plank. Er zit een spannende verhaallijn in, niet alleen wat betreft de zaak die het politieteam moet oplossen, maar ook de kwestie rondom de verdwijning van haar dochtertje. De persoonlijke verhoudingen binnen het rechercheteam, de situatie thuis. Het zit allemaal erg goed in elkaar. Er kan zo een KROdetective serie van gemaakt worden."

Voor de volledige teksten: kijk op de betreffende websites.

Geen reacties

Nieuwe reactie Open Einde

Met spanning heb ik gewacht op de "derde De Winter". Nadat Schone Kunsten (waar ik al van genoten had) werd overtroffen door Tweede Adem, waren mijn verwachtingen hoog gespannen voor de nummer drie. Zou Corine Hartman in staat blijken zichzelf nóg meer te verbeteren? Het antwoord is volmondig JA!
Het verhaal is in één woord: Geweldig. In meer woorden: het is spannend, gevoelig, realistisch en met de nodige (onderkoelde) humor gelardeerd. En eigenlijk zijn het twee verhalen. Enerzijds de moordzaak die opgelost moet worden en anderzijds de langverwachte ontknoping rond Suzan, de verdwenen dochter van Nelleke.
Corine past alle puzzelstukjes netjes in elkaar zodat er een prachtig verhaal ontstaat. En niets is voorspelbaar; je blijft tot het einde toe in spanning. Meteen bij het eerste hoofdstuk sleept ze je bij de haren het verhaal in. Pas bij hoofdstuk 5 ontmoet je Nelleke de Winter weer. Ik betrapte mezelf er op dat ik zo in het (moord-)verhaal zat, dat ik met enige verbazing bij hoofdstuk 5 dacht: Oh ja, het is een De Winter-case! Vervolgens ontmoet je alle oude bekenden weer: de collega's van Nelleke, Jaap en zijn dochters, de hond Daya, vriendin Simone - een feest van herkenning.
Ik schreef het al eens bij een recensie van Schone Kunsten: ik ben totaal verslingerd aan Nelleke. Ze is natuurlijk ook wel de heldin van het verhaal, maar ze is gewoon een mens van vlees en bloed.
Zeker in deze laatste De Winter blijkt dat aan alle kanten. Hoewel de titel anders doet vermoeden is er overigens geen sprake van een 'Open einde'. Noch rond de moord, noch rond Suzan. De schrijfster laat ons niet met vragen achter.
Meer kan ik niet over de titel zeggen; daarmee zou ik teveel weggeven. Je moet het verhaal gelezen hebben om de titel te begrijpen. En je gaat dan ook begrijpen waarom de flaptekst vermeldt dat Nelleke een ('onmenselijk') hoge prijs moet gaan betalen.
De emotionele prijs die we als lezers moeten betalen is helaas ook (veel) te hoog: dit is de laatste De Winter.
Het goede nieuws is dat er wel weer aan een nieuw boek wordt gewerkt.
Mijn lijst met boeken die het voor elkaar gekregen hebben om me te laten huilen, bestond tot vandaag uit één titel.
Op die lijst kan ik, met betraande ogen, 'Open Einde' zonder schaamte bijschrijven.

Waardering: 5/5 (geplaatst op vrouwenthrillers.nl door Puck)

Eerste reacties Open Einde

Met veel plezier heb ik de eerste reacties gelezen op Open Einde. Bijvoorbeeld op dizzie.nl http://www.dizzie.nl/b_19466_Open-einde.php, en op bol.com. http://www.bol.com/nl/p/boeken/open-einde/1001004006409037/index.html of op crimezone.nl http://www.crimezone.nl/menu-7/1-P274332-F274332/2-P274332/3-P274332/4-P7/6-P274332/6u-P274332/ Wordt vast vervolgd! (geplaatst op 12-3)

Recensie Open Einde van Diana, op dizzie.nl

De derde De Winter case speelt zich af in en rondom het kleine gereformeerde en gereserveerde boekenstadje Bredevoort. Met zijn authentieke stijl en dito uitstraling is dit een prima decor voor een nieuwe zaak waarop ons aller geliefde inspecteur Nelleke de Winter zich stort.
In hoofdstuk vijf doet zij haar intrede als we de introductie van de hoofdpersonen hebben gekregen. De karakters worden snel, duidelijk en goed uiteen gezet en al vlug staat het bol van de speculaties rondom de dood van inwoner Berend. Hoewel Nelleke zich weer vol overgave in deze zaak graaft, blijken haar gedachten er niet altijd bij te zijn. Doordat de media opnieuw aandacht schenkt aan de verdwijningszaak van dochter Suzan merken we duidelijk dat het verlies van haar kind diepe sporen heeft achtergelaten. Het niet weten maakt dat Nelleke het nooit los heeft kunnen laten, de acceptatie er nooit heeft kunnen komen. Ze zorgt slecht voor zichzelf, zet zich vaak op de laatste plaats. Maar haar werk doet ze grondig, al moet ze soms alle zeilen bijzetten om werk en privé goed te kunnen scheiden.
Door deze doortastende aanpak als doorgewinterde inspecteur, krijgen we al snel een helder beeld waarbij de auteur de lezer laat meedenken door diverse mensen op de verdachtenlijst te zetten.
Er speelt veel in het boek en er zijn verbanden te leggen: de vermeende moord in het boekenstadje, een reeks onopgeloste overvallen, een oude zelfmoordzaak, nieuwe aanwijzingen in de vermissing van Suzan. Het gedoseerd ontrafelen van alle mysteries houdt de lezer flink bij de les.
Maar er wordt ook een goed beeld geschetst van de onderlinge verstandhoudingen van de dorpsgenoten en de kijk op hen die niet uit de gemeenschap komen. De typische Achterhoekse setting, dat zorgvuldig en soms met details wordt beschreven, geven het verhaal extra kleur. Ook de eigen draai aan een spreekwoord en de komische woordgrapjes zoals met kater Keith zijn leuke extraatjes die in het verhaal worden vermengd.
Het boek zit vol onverwachte wendingen en niet op alles ben je voorbereid. De karakters die we in Corine’s eerdere boeken al tegenkwamen zijn bekenden geworden, vrienden die als het ware weer op bezoek komen. De auteur gaat nog even flink de diepte in om ons gevoel te raken en daarin slaagt ze met vlag en wimpel.
Dit derde deel is qua verhaal prima op zichzelf te lezen zonder kennis van de voorgaande boeken. Toch zijn er veel verwijzingen naar de eerste twee delen en daardoor aan te raden om niet zonder voorkennis in het leven van Nelleke te stappen.
Met Open einde is de trilogie hoogstwaarschijnlijk compleet. Toch nemen we met pijn in ons hart afscheid van inspecteur én moeder de Winter. In mijn ogen was het echt save the best for last.
Waardering: 5/5

Reactie van Loes den Hollander

Deze reactie van Loes den Hollander op het forum van ezzulia.nl, gisteravond, wil ik jullie ook natuurlijk graag even laten lezen:

Loes den Hollander: "Twintig minuten geleden heb ik Open einde dichtgeslagen en ik zit nog na te shaken. Wat een prachtig, spannend, goed bedacht en geschreven boek! Het was kippenvel en snotteren. Vanaf morgen ga ik het overal promoten.
Corine, je bent een kei!"
(geplaatst op 11-3)

Burgemeester Oost-Gelre bij presentatie 8 maart

De presentatie van Open Einde, 8 maart a.s., krijgt een extra feestelijk tintje dankzij de aanwezigheid van de burgemeester van onze gemeente Oost-Gelre. Tijdens de presentatie zal ik de heer Heijman het eerste exemplaar overhandigen... De presentatie is van 15.00 tot 17.00 uur, bij Markt 5 in Lichtenvoorde.

Tweede Adem genomineerd

Tweede Adem is één van de tien genomineerde thrillers van 2008 bij vrouwenthrillers.nl. Dus, doe mij even een lol - en jezelf, want je kunt een thrillerpakket winnen - en stem op mijn tweede De Winter case? Dat kan tot 18 januari a.s.

http://www.vrouwenthrillers.nl/index.php?page=acties, scroll door naar Stem op de beste Nederlandse vrouwenthriller van 2008! 

'Brand' en 'Open Einde'

- Per 1 december ligt 'Brand', mijn tweede verhaal in de serie van Flikken Maastricht, in de boekwinkels. Een origineel verhaal, gebaseerd op de personages van de populaire Tros-serie met Victor Reinier en Angela Schijf.

De flaptekst: "Etienne Lemaire staat verbijsterd in de koude herfstnacht. Een nacht die hij nooit zal vergeten. Zijn monumentale villa aan de rand van Berg en Terblijt gaat in vlammen op. Tegelijk met de broze zandsteen muren stort zijn wereld in; zijn vrouw is nog binnen en hij kan haar niet redden. Een zaak voor rechercheurs Floris Wolfs en Eva van Dongen? Op het eerste gezicht wijst niets in de richting van een misdaad, maar Wolfs’ recherche-instinct wordt geprikkeld tijdens de begrafenis van mevrouw Lemaire. Waarom heeft Etienne, de charmante zestiger, bijvoorbeeld regelmatig last van stevige hoofdpijnen? Eva doet Wolfs’ suggesties af als tijdverspilling, ze heeft hele andere zorgen en is er met haar gedachten niet bij. Met gevaar voor eigen leven graaft Wolfs – tegen de orders van zijn chef in – uiteindelijk diep genoeg om de pijnlijke waarheid bloot te leggen." 
De link voor de cover: http://corinehartman.exto.nl/gallery/page/id/12426281.html

- De cover en flaptekst van 'Open Einde' zijn klaar. En ik heb het manuscript afgerond. Ik ben erg blij met deze derde De Winter-case, omdat zowel proeflezers als uitgever het de beste van de drie vinden. Die derde is trouwens tevens de laatste, althans voor zover ik nu kan overzien. Ik werk inmiddels aan een nieuw verhaal, een thriller die zich afspeelt in Toscane. Deze staat gepland voor najaar 2009.

Flaptekst Open Einde

"Inspecteur Nelleke de Winter moet alle zeilen bijzetten na de dood van Berend Bouwmeester, eigenaar van een restauratiebedrijf in Bredevoort. De inwoners van het voor toeristen zo gemoedelijke boekenstadje zijn allesbehalve toeschietelijk en tijdens het onderzoek stuit Nelleke op een oud mysterie. Een geheim dat alles te maken heeft met een lijk dat lang geleden werd opgevist uit de Slingeplas. Onno Brugging, eigenaar van een antiquariaat, is een van de verdachten. Hij lijkt bovendien een grote aversie te hebben tegen Berends vrouw Anne-Wil, omdat zij midden tussen de antiquariaten een winkel in nieuwe boeken begint. Laat Nellekes intuïtie haar ditmaal in de steek? Ze vreest het ergste, want ze is afgeleid door de zoektocht naar Suzan. Het lijkt erop dat ze haar dochter na eenentwintig jaar in haar armen kan sluiten, maar de vraag is of de prijs daarvan niet te hoog zal zijn. Onmenselijk hoog."

De link om de cover te zien: http://corinehartman.exto.nl/gallery/page/id/12671605.html

'Ik kook ook'

Het kookboekje 'Ik kook ook' krijg je tot Kerstmis gratis bij aankoop van een van de kookboeken die Karakter de afgelopen tijd uitgaf. Bijvoorbeeld bij aankoop van het prachtige 'Vegeterranean'. In 'Ik kook ook' de lekkerste recepten uit de diverse boeken, aangevuld met recepten van auteurs uit de Karakter-stal. Ik koos voor - hoe kan het ook anders - een Italiaans recept: Pasta ai funghi. Eenvoudig, maar met eerlijke ingrediënten en ontzettend lekker! Op de site van Karakter http://www.karakteruitgevers.nl/toon_onderdelen.php?artikelid=47&Wat_tonen=artikel staat info welke boekhandels meedoen aan de actie.

Op Radio Gelderland

Vrijdag 3 oktober tussen 11.00 en 12.00 uur zijn collega Nicolet Steemers en ik te gast bij 'Dubbeluur', een programma van Radio Gelderland. We zullen daar o.a. vertellen over onze gezamenlijke optredens in het land met 'Tweestrijd'. 

De link naar het interview: http://www.omroepgelderland.nl/programma.php?id=7&rubriek=10574. Selecteer het tweede uur bij vrijdag 3 oktober; het interview begint op plm. 43.40.

Vrouwenthrillers.nl

Er staat een interview op vrouwenthrillers.nl. En als je snel bent kun je ook nog meedingen naar een gratis exemplaar van Tweede Adem. http://www.vrouwenthrillers.nl/index.php?page=artikelen&id=45. Ook op deze site staan trouwens mooie recensies van zowel Schone Kunsten als Tweede Adem.

Interview op Dizzie.nl

Een interview op de boekenwebsite www.dizzie.nl. De link: http://www.dizzie.nl/showInterview.php?id=8 

Er staan trouwens mooie recensies op deze site, zowel van Schone Kunsten als Tweede Adem. Kijken? Vul links boven op de site bij 'snel zoeken' even de titel in.

Publiciteit

Op de website van ezzulia.nl staat een interview, zie: http://www.ezzulia.nl/interviews/corinehartman.html. 

En een deel daarvan staat vandaag ook in SPITS!! Link naar het SPITS interview: http://digi.spitsnet.nl/2008-09-09/1024/ (intro op voorpagina, rest op pagina 12).

Recensie Tweede Adem: vier sterren!!

Corine Hartman: Inspecteur Nelleke de Winter # 2, Tweede Adem
UITSTEKENDE POLITIEROMAN
Eric Herni | www.ezzulia.nl

Corine Hartman debuteerde vorig jaar met Schone Kunsten, een politieroman met in de hoofdrol inspecteur Nelleke de Winter. Hoewel het genre natuurlijk veel ouder is dan de Wallanderreeks van Henning Mankell, valt het sindsdien wel op hoeveel politiemensen in romanvorm te maken hebben met persoonlijke problemen. Ook Nelleke de Winter is een gescheiden vrouw en draagt een groot verdriet met zich mee. Aan de ene kant zijn de licht getraumatiseerde inspecteurs natuurlijk ideaal om een verhaal mee uit te diepen, vooral als je als auteur van plan bent om een serie boeken te schrijven over het zelf gecreëerde personage. Rozengeur en maneschijn doen het in thrillers nu eenmaal een heel stuk minder, zelfs als je er een literair naamkaartje aan besluit te hangen. Maar daar staat wel tegenover dat je als lezer al snel het gevoel krijgt dat er nog nauwelijks gewone mensen bij de politie werken en dat Kurt Wallander, maar ook John Rebus, onderhand een soort blauwdruk zijn van hoe de moderne speurder er op papier moet gaan uitzien. 

Maar toch heeft Corine Hartman niet volledig gekozen voor de beproefde formule van haar succesvolle buitenlandse voorbeelden. Want inspecteur Nelleke de Winter heeft in ieder geval geen last van depressies en ook het aantal mijmeringen blijven tot een minimum beperkt. In Tweede Adem gaat de inspecteur op zoek naar de moordenaar van de vrouw van een dierenarts. De lijst van mogelijke verdachten is redelijk groot, maar het is lastig om te ontdekken wie er nou precies een reden had om de vrouw te doden. Is het de dierenarts zelf omdat hij bij een scheiding zijn praktijk mogelijk zou kunnen verliezen? Is het de trainer van een hardloopvereniging waar het slachtoffer fanatiek bleek te trainen? Of zijn het jaloerse vriendinnen die allemaal niet het achterste van hun tong laten zien? Het onderzoek gaat veel kanten op en samen met haar collega’s moet de Winter al haar talenten aanwenden om de waarheid te achterhalen. 

Met bijna vierhonderd pagina’s is Tweede Adem een dikke pil geworden. Maar door de zeer prettige schrijfstijl van Hartman is dat nauwelijks een probleem. Het verhaal loopt uiterst soepel en de auteur weet en passant mooie beelden te schilderen van de landelijke omgeving waarin het verhaal zich afspeelt. Er is tevens een tweede verhaallijn over het twintig jaar geleden verdwenen dochtertje van de inspecteur. Als je het eerste deel in de serie niet hebt gelezen, komt dit in het begin van Tweede Adem een beetje uit de lucht vallen en kan het even duren voor je precies begrijpt waar Hartman het nu eigenlijk over heeft. Maar de uitleg volgt uiteindelijk wel en de emoties rondom het verdwenen meisje worden keurig in het verhaal gevlochten. 

In z’n totaliteit is Tweede Adem een uitstekende politieroman geworden. Alleen op het eind lijkt Corine Hartman het verhaal enigszins onnodig te rekken, waardoor je moeite moet doen je aandacht er volledig bij te houden. Dit mede door het feit dat de persoonlijke problemen van Nelleke de Winter plotseling wat de overhand beginnen te krijgen. Het haalt de vaart wat uit het verhaal en leidt de aandacht af van de kern van het onderzoek. Maar het zijn slechts marginale minpuntjes bij een verder prima thriller van een uitstekende Nederlandse misdaadauteur.

Recensie Schone Kunsten

Deze literaire misdaadroman is overduidelijk eentje uit de betere klasse. Een vlotte, prettige schrijfstijl. Een goed verhaal met een goed in elkaar zittend plot. Een aantal verdachten worden je voorgeschoteld en je hebt het gevoel dat je je als lezer op de set van Baantjer waant.
Meedenken, meespeuren. Lang geen idee hebbend wie de waarheid spreekt en kunstig wordt je op het verkeerde spoor gezet.
Verschillende lijnen lopen slim door elkaar waardoor je ook een kijkje krijgt in het privé en gezinsleven van inspecteur Nelleke de Winter.
Hoewel Nelleke zich met hart en ziel inzet voor haar werk knaagt er iets aan haar wat ze al lang met zich meedraagt en bij tijd en wijle wordt ze daar pijnlijk aan herinnerd.
Als lezer voel je met haar mee, hopend dat ze wat duidelijkheid krijgt.
Wat het boek verder zo aantrekkelijk maakt is dat je duidelijk merkt dat alles tot in de puntjes goed is uitgewerkt.
Een politie/crime serie valt of staat met goed geschreven afleveringen zodat je als kijker tot het einde geboeid blijft om zo te weten te komen wie nu de uiteindelijke dader is. Dat geldt ook voor een boek, in dit geval dus deze perfecte misdaadroman. (geschreven door Diana, op dizzie.nl)

Manuscripta

Misdaadauteurs op opening boekenseizoen

Voor het tweede achtereenvolgende jaar is de Westergasfabriek in Amsterdam komende maand het decor voor een groots opgezette opening van het boekenseizoen. Op zondag 7 en maandag 8 september kunnen mensen uit het vak, maar ook de 'gewone' liefhebber van het boek kennis nemen van de plannen van de uitgeverijen op de manifestatie Manuscripta. De zondag is toegankelijk voor het publiek, de maandag is voorbehouden aan vertegenwoordigers van het boekenvak en de media.
Er zijn veel misdaadauteurs die op Manuscripta hun gezicht laten zien. Zo heeft uitgeverij De Fontein bij de verschijning van de biografie over Appie Baantjer een prijsvraag uitgeschreven. Op de stand kunnen zondag 7 september alle 70 boeken van Baantjer worden gewonnen. De oude meester die 16 september zijn 85ste verjaardag viert, wordt later op de dag geïnterviewd. Siska Mulder komt vertellen over haar eerste literaire thriller, 'Doof', terwijl Corine Hartman en Nicolet Steemers de zelf geschreven eenakter 'Tweestrijd' spelen, waarbij twee vrouwen in een wachtkamer de confrontatie met elkaar aangaan.
De Britse thrillerschrijver Robert Goddard reconstrueerde de moord op het Russische tsarengezin in 1918 en brengt Anastasia, de dochter die zou zijn ontkomen, in zijn boek 'Een oude schuld' weer tot leven. Goddard wordt geïnterviewd journaliste Natasza Tardio. Later zal Goddard ook gaan signeren.
Simone van der Vlugt vertelt wat het schrijverschap voor gevolgen heeft voor haar dagelijks leven. Ook gaat ze in op haar nieuwe, in janauri te verschijnen thriller Herfstlied.
Als je niets op je kerfstok hebt, hoe erg is het dan dat ze je afluisteren en je e-mails lezen? Of dat ze weten wat je gisteren hebt gegeten? 'De kluizenaar' is een roman over 'privacy' van thrillerschrijver Ton Theunis. Hij gaat in debat over het fenomeen privacy.
Ook is er een signeersessie van Loes den Hollander en deelt uitgeverij De Fontein gratis exemplaren uit van 'De dood voor ogen' van de Britse misdaadschrijver Peter James.

In november verschijnt 'Brand', een nieuw verhaal in de serie Flikken Maastricht. Hierbij alvast de flaptekst. 

Maastricht, bureau regiopolitie Limburg-Zuid. Het rechercheteam onder leiding van hoofdinspecteur Ellis Flamand gaat met veel flair de misdaad te lijf. Rechercheur Eva van Dongen vormt daarin een intelligent en daadkrachtig duo met haar uit Amsterdam afkomstige collega Floris Wolfs. Zij jong en temperamentvol, hij rustig en ervaren. De spanning tussen beiden doet de temperatuur in het Maastrichtse politiebureau soms flink oplopen. 

Etienne Lemaire staat verbijsterd in de koude herfstnacht. Een nacht die hij nooit zal vergeten. Zijn monumentale villa aan de rand van Berg en Terblijt gaat in vlammen op. Tegelijk met de broze zandsteen muren stort zijn wereld in; zijn vrouw is nog binnen en hij kan haar niet redden.Een zaak voor rechercheurs Floris Wolfs en Eva van Dongen? Op het eerste gezicht wijst niets in de richting van een misdaad, maar Wolfs’ recherche-instinct wordt geprikkeld tijdens de begrafenis van mevrouw Lemaire. Waarom heeft Etienne, de charmante zestiger, bijvoorbeeld regelmatig last van stevige hoofdpijnen? Eva doet Wolfs’ suggesties af als tijdverspilling, ze heeft hele andere zorgen en is er met haar gedachten niet bij.Met gevaar voor eigen leven graaft Wolfs – tegen de orders van zijn chef in – uiteindelijk diep genoeg om de pijnlijke waarheid bloot te leggen.

Enkele Tweede Adem-recensies

* Door de goed uitgewerkte personages maakt het dat dit boek weer beter is dan haar vorige werk, Schone Kunsten. De thema's vriendschap en rivaliteit monden uit in jaloezie. Het verhaal is gebaseerd op nogal wat farmacologie. Hiervoor is veel research gedaan en goed toegepast in de verhaallijn. (crimezone - Kothuis)

* Met de drang naar een perfect body vormen drie vrouwen in het boek :Tweede Adem van Corine Hartman een hardloopclubje. Wanneer een van hun vermoord in haar woning wordt aangetroffen volgt er voor inspecteur Nelleke de Winter een zoektocht naar de moordenaar. Als lezer ren ik met Nelleke de marathon in het landschap van de Achterhoek, in haar kielzog probeer ik de dwaalsporen te ontwijken en zie ik pas in het zicht van de finish het ware gezicht van de dader. Met Tweede Adem heeft Corine Hartman ons een actuele, herkenbare en met veel gevoel geschreven thriller gegeven waarover een zeer voldaan gevoel achterblijft. (crimezone - Claar)

* Hartmans werk lijkt op dat van Esther Verhoef, maar dan beter als je het Berkers vraagt. Tweede adem, Hartmans tweede boek, gaat over moord op een dierenarts in de Achterhoek. "Spannend tot het einde". (Leon Berkers van boekhandel Hub Berkers in Deurne)

* Een heerlijke mix van moord, hardlopen en een hoofdpersoon met nogal wat problemen op haar werk bij de politie en in de privesfeer geschreven in een vlotte stijl met levendige dialogen levert een spannend boek op, dat blijft intrigeren en me diverse keren op het verkeerde been zet door de verrassende plot. Zestig pagina's voor het einde van het verhaal zit ik nog met vijf verdachten in de zaak en ik heb geen idee wie de dader is (dit vertelde ik gisteren op die manier aan een klant en ze kocht meteen het boek!). Wat ik ook zeer waardeer zijn de levensechte personen met hun goede eigenschappen, maar ook met hun tekortkomingen, zowel bij de hoofdpersoon als de bijfiguren. Daarnaast hou ik wel van een hoofdpersoon die principieel achter haar team staat en haar meerderen durft te weerstaan. (G. Vries, boekhandel Bruna, Horst)

misdaadromans.nl

Er staat een interview op misdaadromans.nl. De link: http://www.misdaadromans.nl/interviews/CorineHartmaninterview.html

In Bild (Duitsland)

Kriminalroman
Corine Hartman: „Schöner als der Tod“

Nelleke de Winter ist wie Sherlock Holmes – nur weiblich und niederländisch. Ihr erster Fall führt sie zu Kunst und Kokain und lässt sie einen Balanceakt meistern: Die düsteren Geheimnisse anderer aufdecken, ohne ihr eigenes zu verraten. Viel versprechend. (Heyne) (geplaatst op 20-6, in Bild gepubliceerd op 15-5)

Speelse kruisbestuiving typeert schrijverstournee

Door Thea van der Schoot (Recensent Dagblad de Gelderlander) Groenlo/Lichtenvoorde - Altijd al benieuwd geweest hoe een schrijver te werk gaat? Dan is het duo optreden van misdaadauteur uit Lichtenvoorde, Corine Hartman en thrillerschrijfster uit Groenlo, Nicolet Steemers een aanrader. Er is nog geen officiële naam voor het genre dat ze neerzetten. Vernieuwend is het wel. Geen saaie lezing typeert deze schrijversontmoeting, maar een speelse kruisbestuiving tussen schrijf- en podiumkunst. Dat bleek onlangs tijdens het eerste optreden in deze regio. Binnenkort zijn ze te zien en te spreken in Markt 5 te Lichtenvoorde, onderdeel van een tournee door de Achterhoek en Twente. Zij vertellen niet alleen over zichzelf en hun boeken, maar maken met de samen geschreven en gespeelde eenakter 'Tweestrijd' hun beider werk- en denkproces als schrijvers inzichtelijk voor publiek. Het is geen gewone eenakter waar het de vorm betreft. Deze wordt namelijk niet ineens, maar in drie delen gespeeld. Tussendoor stappen ze even uit hun rol en stellen de schrijvers elkaar vragen als: komen de karakters wel goed uit de verf of zijn het teveel karikaturen, waar moeten we schrappen en waarom, is de opbouw van het verhaal wel goed, enzovoorts. De antwoorden zijn kort, maar helder beargumenteerd. Daarna wordt het spel weer opgepakt, om 'uit te proberen of een bepaalde scène of verloop in het verhaal werkt of niet'. Ondertussen krijg je als kijker een samenhangend mini toneelstuk dat je vanaf de eerste scène 'pakt'. De slotscène geeft een onverwachte draai aan het verhaal, waarmee deze voorstelling dan wel eindigt, maar de intrige in het stuk pas begint. Het is toneelspel met een zorgvuldig ingebouwde 'ontsnapping' voor wat betreft hun spelkwaliteiten. Zowel tijdens de inleiding als de veertig minuten durende voorstelling die volgt, maakt het tweetal duidelijk dat ze eerst en vooral auteurs zijn en geen toneelspelers. De eenakter is slechts een middel om het doel te bereiken, namelijk een speels kijkje geven in de schrijverskeuken. Een slimme constructie om eventuele criticasters bij voorbaat de wind uit de zeilen te nemen, voor het geval hun spelkwaliteiten onverhoopt te wensen overlaten. Slim, maar niet nodig zo blijkt. Ze spelen beiden met overtuiging hun rol en verfrissend naturel. Was dit een officieel toneeldebuut dan zouden ze beiden de toets der kritiek met glans doorstaan, maar dat is slechts theorie want het zijn eerst en vooral auteurs...

Recensie Tweede Adem

“Corine Hartman is een aanwinst voor de Nederlandse misdaadromans, zij heeft met Tweede Adem een spannende literaire politieroman geschreven. Goed uitgewerkte karakters, een spannend verhaal en herkenbare Nederlandse locaties.”  Jürgen Joosten (ezzulia.nl)

'Gefaehrliche Geheimnisse'

'Schöner als der Tod' staat op de homepage van Heyne Verlag. Website: www.heyne.de.

Tv-debuut

Afgelopen maandag, 20 mei, was op rtv oost mijn tv-debuut te zien in het populaire programma 'Tijd voor Theater'. Samen met Nicolet Steemers heb ik toegelicht waarom we door ons geschreven eenakter 'Tweestrijd' opvoeren. Daarnaast hebben we natuurlijk ook wat kunnen vertellen over onszelf en onze boeken. Spannende ervaring, toch wel. Begin juni zendt deze regionale zender overigens ook nog een radiointerview uit, dat gelijktijdig is opgenomen.

Recensie uit Duitsland

Dass Nelleke de Winter in "Schöner als der Tod" im Künstlermilieu ermitteln muss, ist kaum als zufällig anzusehen: Holland ist das Land der Künstler, das Heimatland von Größen wie Rembrandt oder Van Gogh. Nun haben die Niederlande auch eine Künstlerin der gegenwärtigen Kriminalliteratur: Corine Hartman, Jahrgang 1964, ursprünglich Werbetexterin. Heyne preist den Roman als Die Krimientdeckung aus den Niederlanden" an, und wirklich: Das trifft den Nagel auf den Kopf. Hartman schickt ihre Protagonistin in einen höchst spannenden, bis zum Ende undurchschaubaren Plot, der so manche Überraschung bietet. Die selbstbewusste, aber auch von Zweifeln geplagte Kommissarin Nelleke de Winter ist dabei das Zugpferd des Romans: Ihr Privatleben, die polizeiliche Ermittlungsarbeit, ihre tragische Vergangenheit und nicht zuletzt der konkrete Fall um die ermordete Kunststudentin bilden die Eckpfeiler von Schöner als der Tod". Hartman ist eine sehr gute Erzählerin mit einem ganz eigenen Stil. Sie inszeniert den Krimi als Gedankenstakkato, immer fokussiert auf die Kombinationsgabe der sympathischen Ermittlerin. Zugegeben: Man muss erst hineinfinden in die mehrsträngige Handlung und in die teilweise abgehackten Sätze. Aber nach spätestens fünfzig Seiten gibt es kein Halten mehr - dann lesen sich die kurzen Kapitel wie im Flug. Vorangetrieben von der Suche nach Indizien und Beweisen und begleitet von familiären Begebenheiten bewegt sich alles auf das Ende zu, das in klassischer Krimimanier gehalten ist: Der Mörder ist eben nicht immer der Gärtner, und so kommt die Auflösung erwartungsgemäß überraschend, aber keinesfalls undurchdacht. Dann ist es leider schon vorbei - und dem Leser bleibt nur die freudige Hoffnung, dass Hartman ihren zweiten Roman schnell abschließt und mehr Lesestoff über Frau de Winter und ihre Kollegen von der Mordkommission von Lichtenvoorde liefert. Fazit: Ein spannender Roman, ungewöhnlich erzählt und gekonnt strukturiert - ein Ersterfolg, ein toller Reihenauftakt und ein großer Schritt für den niederländischen Krimi. (van Media-Mania.de, 12-05-2008.)

En nog eentje, op www.Kulturwoche.at ... ditmaal via een link te lezen: http://www.kulturwoche.at/index.php?option=com_content&task=view&id=1497&Itemid=1

Bij Heyne Verlag

Er staat een interview op de site van Heyne Verlag, dat ook in hun magazine 'Top Five' staat, een tweemaandelijks blad waarin de Duitse uitgever haar top vijf van nieuwkomers voorstelt aan de pers in Duitsland, Zwitserland en Oostenrijk. De link: http://www.randomhouse.de/webarticle/webarticle.jsp?aid=10713

Schrijvers op de planken

Samen met Nicolet Steemers bied ik een twee uur durend programma... Lees meer: http://www.nicoletsteemers.nl/page07a.html

In het buitenland

En het is ook wel erg bijzonder om je eigen boek in het buitenland gepromoot te zien... http://technorati.com/posts/P5vK2dHOGogT%2BqiYWZGk%2FwoLZKtaVXnfp0jh0P3oDe8%3D

http://www.libri.de/shop/action/productDetails/6598730/corine_hartman_schoener_als_der_tod_3453432878.html

Op Crimezone.nl

en beetje lange link, maar toch... Op Crimezone.nl staat een artikel, wel weer erg leuk... ^{http://www.crimezone.nl/home/index.php?a=gz-S7Qyt6outjKxUspNzStVsk60MkThF1sZWSlZGitZ12ZaGSLJFiSmp6LKGuGVNcYra4JX1hSvrBke2VoA&newsfocus=on&id=16198}

Eenakter 'Tweestrijd'

Samen met Nicolet Steemers (o.a. schrijfster van Zachte Heelmeesters) studeer ik op dit moment een door ons geschreven eenakter in. Met hulp van een theatercoach gaan we ervoor zorgen dat we 'Tweestrijd' vanaf eind mei kunnen opvoeren. En dan natuurlijk het podium op! Boekhandels en bibliotheken kunnen ons boeken voor een ongeveer twee uur durend programma: dat begint met de eenakter, daarna voeren we samen een gesprek over het schrijverschap en misdaadliteratuur, we lezen voor uit eigen werk en we sluiten af met het beantwoorden van vragen uit het publiek. Belangstelling? Boeken kan via SSS of rechtstreeks via info@corinehartman.nl.

Nu in Duitsland

Ja, ja, eindelijk, hij is er, 'Schöner als der Tod'...  in een eerste oplage van 15.000, zei ze met gepaste trots. Hoera. http://www.randomhouse.de/book_new/edition.jsp?edi=242546

Politie Zutphen

Vandaag heb ik een dagje mogen meelopen met de politie in Zutphen; district IJsselstreek. Een kijkje in de keuken van de onder meer de recherche, de wijkagent en het teamoverleg. Helaas voor mij deze dag geen noodhulp-oproepen, zodat ik getuige had kunnen zijn van de echte actie, maar toch... erg leerzaam. Bij deze hartelijk dank, Zutphen, voor jullie gastvrijheid, het was me een waar genoegen!

Rechten Tweede Adem ook naar Heyne Verlag

Vandaag gehoord van de uitgever dat Heyne Verlag ook Tweede Adem in Duitsland wil uitgeven. En dat is natuurlijk erg prettig nieuws, te meer daar de eerste nog moet uitkomen (verschijningsdatum: 1 april). De opvolger van 'Schöner als der Tod' gaat tussen november dit jaar en april volgend jaar in Duitsland verschijnen

Recensie 'Sportzaak' door Jurgen Joosten (Ezzulia.nl)

Voor degene die de tv-serie Flikken Maastricht niet kent is het even wennen, vooral het verhaal, de personages en de locaties. Maar Corine Hartman weet het wel en wee goed bij de lezer over te brengen. Het allerleukst aan Sportzaak zijn vooral de geloofwaardige acties. Het is goed gebracht door de auteur die gebruik maakt van flitsende, korte zinnen. Het verhaal is spannend en lekker snel, verder is het ook zeer bijzonder dat de rechercheurs met meerdere zaken bezig zijn. Een politiekorps richt zich natuurlijk niet alleen maar op een moord; het gewone leventje gaat ook door.  De titel is ook voor meerdere verklaringen vatbaar en past prima bij het verhaal.

Een update (29 jan.)

Nu ik de tweede De Winter-case heb afgerond, begint het weer te kriebelen. Vooral als ik de cover onder ogen krijg... kan niet wachten tot ik het nieuwe boek daadwerkelijk in handen heb. Dat duurt nog even; de presentatie is pas op 20 mei. Geduld. Geduld. In de afgelopen weken heb ik een nieuw verhaal bedacht voor een tweede Flikken Maastricht-boek van mijn hand, dat begin november in de winkels moet liggen. De synopsis is inmiddels klaar; in de zomermaanden ga ik het verhaal echt schrijven. Tot die tijd zit ik midden in de derde De Winter-case. Heerlijk.

De cover van Tweede Adem is onder meer te zien via: http://corinehartman.exto.nl/gallery/page/id/12087154.html

Tweede Adem

‘Tweede adem’ is de titel van het tweede deel in de De Winter-serie, die in mei dit jaar zal verschijnen. In dit verhaal opent inspecteur Nelleke de Winter, samen met haar team, de jacht op de moordenaar van een bijna veertigjarige vrouw, die op brute wijze in haar eigen woning is vermoord. Hoe meer het team te weten komt, hoe verder het van de oplossing verwijderd lijkt te zijn. Nelleke geeft niet op en ze voert een verbeten strijd. Zowel om de moordenaar als om haar dochtertje te vinden. Ze moet en zal de waarheid achterhalen. Koste wat kost...

Vanavond het 'Groot dictee der Nederlandse taal'

Voor het eerst in jaren verheug ik mij op het Groot Dictee. Op de lagere school was ik een kei in spelling en baalde ik drie dagen als de meester één foutje ontdekte, zelfverzekerd als ik was dat ik een tien met een vrolijk plakplaatje ernaast zou krijgen.Maar ja. Toen ging het om woorden als ‘onmiddellijk’. En ‘staatsiebezoek’. Eitje.  Zo makkelijk komen we er bij het volwassenendictee natuurlijk niet af. Woorden als paleozoën, caipirinha, crapaudtje en beatjuggelen mogen geen probleem zijn. Slik.Soms heb ik de niet alledaagse woorden dan tot mijn grote vreugde goed – vaak helpt het om ze maar gewoon zo op te schrijven als Philip ze uitspreekt - ga ik vervolgens nat bij de leestekens. Punt-komma, het verbindingsstreepje (of juist niet?), ik word er gek van. Elk gemist of onterecht geplaatst streepje is onverbiddelijk een hele fout. Maar… sinds ik weet dat het Groot Dictee door Jan Wolkers is geschreven, kan ik niet wachten. Waar ik er andere jaren weken van tevoren tegenop zie, alleen al omdat ik zó graag minder fouten wil maken dan het jaar ervoor, ben ik nu vol goede moed. Jan Wolkers is mijn held. Vanwege zijn boeken, maar vooral ook vanwege zijn veelzijdigheid. Hij was hét voorbeeld voor mij dat je niet in één hokje hoeft te passen. Vastbesloten om dit dictee met minder fouten dan ooit te voltooien, kijk ik sinds een paar maanden af en toe in vogel- en insectengidsen en Texel-folders. Natuurlijk heb ik zijn boeken en kunstwerken nog eens bekeken, waardoor woorden als ornitholoog en Auschwitz-monument (mét verbindingsstreepje!) mij absoluut niet meer kunnen verrassen. Helaas kan hij het zelf niet meer voorlezen. Maar dat zijn vrouw Karina het in zijn plaats doet, is een extra reden om goed mijn best te doen. Word ik tóch alweer zenuwachtig. geplaatst: 19 december 2007.

Gespot...

Een artikel over Flikken Maastricht en 'Sportzaak' op de voorpagina van dagblad De Limburger:

http://www.limburger.nl/article/20071210/REGIONIEUWS01/196275275/1056 

en de aankondiging van de signeersessie in de Bijenkorf in Maastricht: http://www.bijenkorf.nl/BijWeb/Pers+en+PR/Maandagenda/Maandagenda+input.aspx 

(scroll naar onderen op de pagina, naar 22 december 2007)

Op de website van de Tros kun je doorlinken naar Flikken Maastricht. Daar staat een actie op waarbij je mijn boek kunt winnen. De moeite van het proberen waard? Ga dan naar... http://tros.nl/index.php?id=2142

Even bijpraten

Vorige week kreeg ik de eerste uitgaven van 'Sportzaak' van mijn uitgever. Toch weer een bijzonder moment. Inmiddels ligt het Flikken Maastricht-boek overal in de winkels. Promotie o.a. via Troskompas en de TV-krant. Voor wie de serie heeft gevolgd op tv: in mijn boek is Floris Wolfs springlevend; 'Sportzaak' speelt rond de periode dat Wolfs net zo'n beetje ingeburgerd is in Maastricht. Op dit moment werk ik aan de laatste fase van De Winter Case nummer II. De definitieve titel is nog niet bekend, dus ik noem de opvolger van Schone kunsten voorlopig maar even zo. Schone kunsten wordt overigens ook nog steeds verkocht in de boekhandel en bijvoorbeeld op bol.com. U kunt 'm ook via deze website bestellen. (Als ze het boek in uw boekhandel niet hebben: vraag ernaar!!) Tot slot: ik ben erg blij met de positieve berichtjes in het gastenboek. Zelfs nu druppelen ze nog steeds binnen; bedankt daarvoor. Elke reactie is telkens weer een mooie opsteker en motiveert om hard door te werken aan de volgende.

Flaptekst 'Sportzaak'

'Sportzaak' verschijnt 22 november aanstaande. Hierbij alvast de flaptekst. 

Maastricht, bureau regiopolitie Limburg-Zuid. Het rechercheteam onder leiding van hoofdinspecteur Ellis Flamand gaat met veel flair de misdaad te lijf. Hierbij zorgt de intensieve haat/liefdeverhouding tussen de jonge, temperamentvolle rechercheur Eva van Dongen en haar nieuwe collega, de ervaren Amsterdamse rechercheur Floris Wolfs vaak voor veel vuurwerk.

Op een zondagochtend in april wordt aan de rand van Sportpark Jekerdal het lijk gevonden van de vermoorde arts en amateur-wielrenner Charles Ramaekers. Maastricht is die dag in de ban van de Amstel Gold Race, waar Michael Boogerd voor de laatste keer in actie komt. Rechercheurs Floris Wolfs en Eva van Dongen begeven zich noodgedwongen op het sportieve vlak. Niet alleen vanwege de moord op Ramaekers, maar ook door de jaarlijkse conditietests in het korps. Collega’s Marion Dreesen en Romeo Sanders hebben intussen hun handen vol aan een reeks ingenieuze autodiefstallen. Het onderzoek naar de moord leidt het politieteam onder meer naar Ramaekers’ mooie maar onzekere vrouw Jeanine en zijn sportvrienden. Naar Victor Janssens bijvoorbeeld, een ex-profwielrenner. Hij won ooit de Amstel Gold Race, maar is nu een verbitterd man. Via zuurstofpleisters, een slechtlopende sportzaak en korte affaire komen de rechercheurs tot een verrassende ontknoping.

Reactie Mireille Geus

Op de schrijversvakschool in Amsterdam had ik onder meer les van Mireille Geus, winnares van de Gouden Griffel 2006. Zij las 'Schone Kunsten' en gaf daar de volgende reactie op (en daar was ik natuurlijk erg blij mee). 

"Het lezen van een misdaadroman is geen regelmatige kost voor mij, ik ben niet zo dol op het genre. Toch vond ik dat je het genre ‘meester’ bent. Je hebt een sterk plot geconstrueerd. Een psychologische laag ernaast en het loopt lekker. Mijn complimenten. De belangrijkste personages ervaar ik als mensen van vlees en bloed, die houden van lekker eten, van seks, van thuis een borrel drinken, die onzeker zijn en bang, verwachtingen koesteren en ambities hebben. Je research is grondig geweest. Het is helemaal geloofwaardig. De sfeer, de verhoudingen, het landschap, het onderzoek, ik denk dat het zo zou kunnen gaan. Dat is geen geringe prestatie! Ik ben echt trots op je. Ga zo door!"

Recensie NBD Biblion

(origineel te vinden op bol.com) In Lichtenvoorde wordt een twintigjarige vrouw door de eigenaar van een galerie dood aangetroffen. Inspecteur Nelleke de Winter is belast met het onderzoek, bijgestaan door haar team van rechercheurs en tegengewerkt door de commissaris. Heeft de galeriehouder de moord gepleegd, een ex-vriendje, de fotograaf die haar vaak geportretteerd heeft, of de leraar aan de kunstacademie met wie ze een verhouding wilde. Alle mogelijke daders hebben wel iets te verbergen, liegen er op los en geven valse alibi's. Onder druk van haar baas moet Nelleke vaart achter het onderzoek zetten, maar wordt ook bedreigd door een zojuist vrijgelaten crimineel. Het maakt haar relatie met Jaap en zijn kinderen niet eenvoudiger. De schrijfster is een fan van Elizabeth George en zonder dat er van imitatie sprake is, lijkt deze roman op een van haar boeken in de sfeertekening van het platteland, het minutieuze speurwerk, het gebrek aan een duidelijke verdachte en de vele puzzels die opgelost moeten worden. Voor een debuut een zeer geslaagde roman die een Gouden Strop niet zou misstaan.

In Duitsland

De Duitse versie 'Schöner als der Tod' alvast bekijken? Klik door naar: http://www.randomhouse.de/book/edition.jsp?edi=242546

Recensie op www.detectives.kro.nl

"..." Dit boek is het misdaaddebuut van Corine Hartman, die naast schrijfster ook kunstschilder is. Het verhaal speelt zich af in een klein plaatsje in de Achterhoek. Deze omgeving wordt heel leuk omschreven zodat je je kan makkelijk kan voorstellen waar Nelleke woont met haar vriend Jaap en zijn drie dochters. Ook van de personen in het boek krijg je een goed beeld. Na een aantal bladzijden kon ik het boek bijna niet meer wegleggen. Ondanks de vele personen en gebeurtenissen uit het heden en verleden is het boek heel goed te volgen. De spanning wordt goed opgebouwd. Ik moet zeggen dat ik een paar keer op het verkeerde been werd gezet. De enige Nederlandse misdaadschrijver die ik ooit had gelezen was A.C.Baantjer, gewoonlijk lees ik n.l. Engelse schrijvers zoals Elizabeth George, Reginald Hill en P.D.James. Na het lezen van dit boek ben ik ervan overtuigd dat er ook zeer talentvolle Nederlandse misdaadschrijvers zijn. In ieder geval kijk ik nu al uit naar de volgende zaak van De Winter die Corine Hartman aan het schrijven is.

Judith van der Meer

Recensie op Ezzulia.nl

Deze recensie heeft een lezer op het forum Ezzulia.nl geplaatst.

"Dat is toch mijn favoriete type thriller: politieman van vlees en bloed, geen type “onverwoestbare superheld”, puzzelt naar de oplossing van een misdaad, en de lezer puzzelt mee. Denk aan Wallander, aan Morse, aan Rebus. Het debuut Schone kunsten van Corine Hartman heeft ook zo’n menselijke speurder in de vorm van inspecteur Nelleke de Winter. Midden veertig, gescheiden en nu samenwonend met vriend en zijn drie puberdochters. Dat levert herkenbare situaties op als een eeuwig lege chocopastapot en het per definitie niet uit bed kunnen komen ’s ochtends omdat je als avondmens steevast laat gaat slapen. Bovendien is de Winter, en dat zegt vast ook wat over de schrijfster, een verwoed lezer. Tijdens de case in Schone kunsten probeert ze tijd te maken voor De tweeling van Tessa de Loo, en als ze langs de boekwinkel loopt wordt vermeld welke thrillerschrijvers ze graag leest (Elisabeth George, Sue Grafton, Henning Mankell). Het voegt misschien niet veel toe aan het verhaal, maar ik vind het leuk om te lezen. Maar dit soort boeken staat of valt met de gepleegde misdaad en het gepuzzel naar de oplossing. Het zijn wel heel veel verhaallijnen die de schrijfster uitzet. Een moord in een galerie in Lichtenvoorde, een zaak in Utrecht, en later nog een in Doetinchem, een vrijgelaten pedofiel met wraakneigingen, het verleden van de speurder met scheiding, verdwenen kind en adoptie ouders, een nukkige chef, teamleden van wie de een twijfelt of hij niet liever naar de rock academie gaat en de ander eerst een kunstwerk jat en even later ook nog gaat scheiden. Wonder boven wonder weet Corine Hartman de belangrijkste verhaallijnen op overtuigende wijze aan elkaar te knopen. Het feit dat het de eersteling is zal er de oorzaak van zijn dat er wat, weinig ter zaken doende, eindjes open blijven. Niet erg, de eerste Wallander was ook niet perfect." 

Recensie van Crimezone.nl - Charlotte Visser

Deze recensie vindt u ook op crimezone.nl

"Kunst en moord in de Achterhoek

Schone kunsten is Corine Hartman's eerste misdaadroman. Hiervoor heeft zij aan haar schrijftalent voornamelijk een commerciële invulling gegeven. Na een opleiding bij de Schrijvers Vakschool in Amsterdam ontdekte zij waar haar hart echt lag; bij het scenarioschrijven. En dat is voor haar lezers zeker geen straf. Wanneer inspecteur Nelleke de Winter te horen krijgt dat er een jonge vrouw dood gevonden is in de plaatselijke kunstgalerie, voelt ze onmiddellijk aan dat er meer aan de hand is. Het is moord. Een perfecte moord. Ze weet het zeker, hoewel er vrijwel geen bewijs is. Ze besluit alles op alles te zetten om de raadsels omtrent het overlijden van Lucienne Vos op te lossen. Veel verdachten passeren de revue en ze begint aan zichzelf te twijfelen. Is ze wel objectief genoeg als het gaat om die charmante galeriehouder? Laat ze zich teveel leiden door haar eigen verleden? Het feit dat haar collega in geldnood verkeert, een ander twijfelt of hij echt bij de recherche wil en haar baas haar op de hielen zit, maken het haar alles behalve gemakkelijk. Toch komt ze beetje bij beetje achter de waarheid. Een waarheid die haar wel eens duur zou kunnen komen te staan, zeker wanneer zij dreigementen begint te ontvangen.

Schone kunsten heeft mij aangenaam verrast. Ofschoon de cover van het boek mij niet bepaald aantrok, werd mijn belangstelling wel gewekt door de flaptekst. Eenmaal aan het lezen geslagen kon ik niet meer stoppen. Vol overgave heb ik het 383 bladzijden tellende boek in twee keer uitgelezen. Het samenspel van een sterk verhaal, de nodige diepgang, onverwachte wendingen en een goed plot maken dit tot uitstekend leesvoer. Het doet denken aan de boeken van Henning Mankell. Spanning ten top, een echte pageturner. De verschillende personages uit het verhaal worden voortreffelijk uitgediept. Af en toe komt er een ander hoofdpersoon in beeld. Dit zorgt voor een goed effect. Je leert de verschillende personages kennen; alle eigenaardigheden en gewoonten komen naar voren. En allen passen zij perfect in het verhaal. Het leeft en het maakt nieuwsgierig zoals het een misdaadroman betaamt. Het komt niet vaak voor dat ik niets op een boek aan te merken heb. Schone kunsten is zoals het bedoeld is, een echte misdaadroman. Mooi aan het boek is ook dat er veel aspecten in naar voren komen die de lezers aan het denken kunnen zetten. Thema's als geld, macht, succes en waardering staan centraal, iets wat in ons dagelijks leven vaak ook het geval is. Dat zorgt voor veel herkenbaarheid, zowel in meer als in mindere mate, en zorgt ervoor dat de lezer zich goed in het verhaal kan inleven.

Kortom; ik vond dit een erg geslaagd boek. Corine Hartman heeft wat mij betreft ruimschoots bewezen dat ze echt kan schrijven. Of ik over de nieuwe Saskia Noort kan spreken? Het is nog te voorbarig om zulke conclusies te trekken, maar een ding weet ik zeker; ik kijk uit naar haar toekomstige werk!"   

In de Libelle

In week 13 was 'Schone kunsten' boek van de week in het tijdschrift Libelle en stond er een kort interview in het blad. Vanaf dat moment, tot midden mei, heeft 'Schone kunsten' op nummer 1 gestaan in de Libelle top 5 op Libelle.nl. Een leuke opsteker!

Een vervolg?

'Schone kunsten' ligt nog maar net in de winkels, maar ik krijg al regelmatig de vraag of er een tweede 'De Winter Case' komt, dus lijkt het mij handig om daar hier iets over te vertellen. Het is de bedoeling dat de opvolger van 'Schone kunsten', met inspecteur Nelleke de Winter in de hoofdrol, volgend jaar maart verschijnt.

Crimezone

Op Crimezone.nl staat het resultaat van een interview dat hoofdredacteur Kees de Bree een tijdje geleden met mij had. Kijk bij 'interviews' (staat een lijstje van vier of vijf eerdere interviews) en dan bij 'meer...'

Positieve reacties en recensies

Ik heb inmiddels veel positieve reacties en enkele mooie recensies gekregen op 'Schone kunsten'. De recensies staan bijvoorbeeld op crimezone.nl (ga meteen even stemmen als u het boek heeft gelezen!) en op concept online (conceptcircuit.nl). Voor meer informatie verwijs ik u graag naar de betreffende websites.

Bedankt

Zaterdagmorgen 3 maart. Amper bijgekomen van de boekpresentatie van gisteravond; de reacties waren overweldigend! Iedereen die aanwezig was en heeft meegeleefd enorm bedankt voor de support, de mooie bloemen en alle andere cadeaus. Jullie hebben het voor mij tot een onvergetelijke avond gemaakt. En nu ben ik natuurlijk zeer benieuwd wat jullie van 'Schone kunsten' vinden...

Plaatselijk op 1

Tot mijn grote vreugde sta ik in ieder geval bij boekhandel Kramer vanuit het niets op nummer 1 van de boekenverkoop top tien!

Presentatie 'Schone kunsten ' vrijdag 2 maart

Op vrijdagavond 2 maart a.s. vindt om 19.00 uur in boekhandel Kramer te Lichtenvoorde de feestelijke presentatie plaats van Schone kunsten. De presentatie is in handen van Willem te Molder, bassist van Boh Foi Toch en wekelijks te beluisteren op Radio Gelderland. Voor een hapje en een drankje en een gesigneerd exemplaar bent u tussen 19.00 en 20.30 uur van harte welkom bij Kramer.